آی سرو من!
آی گل محمدی...
آی که نشسته بر آستان در
نیامده اردیبهشت...
گلاب می گیری...
آی سرو من آاااااای !
آی سروناز
آی که به پای دوست
بر زمین سخت
الماس می ریزی!
مرا دریاب...
که می ریزم به پایت جان!
مرا دریاب...
عطر تو برد از سرم ایمان!

آه!فریاد!
برس به دادم ای نسیم  نوبهار!!
تو از گل محمدی...
برایم یاد شادمانی ها ارمغان بیار...
برایم از  سرود وی
ندای آسمانی ها
 ارمغان بیار
که میمیرم من اینک 
آه...
نسیمش را
نسیم عطر آگینش را
برای بودن و جاودانی ها
 ارمغان بیار

نوشته شده در پنجشنبه یازدهم فروردینماه سال 1390 ساعت 06:13 توسط چنار نظرات | |