آهای حفاری!
انگار تو شدی الهام بخش من هرچی تو مینویسی من رو هم تحریک میکنه.
یواش یواش یواش میرم... :
میروم درون شهر
درون شهر خوبمان
که یادهای بسیار داردم
از زمان بچگی
بازی با ستاره ها
دویدن درون باغچه ی خانه ی سپید...
ندای آ...لاله ها
چه خوب بود آن زمان
مادرم جوان
خواهرم
(هم بازی باوفای کودکی)
بچه بود
صدای هردومان
درون کوچه های تنگ
همزمان
همراه با
چرخ دوچرخه مان
...گذشت
گذشت روزگار خوب کودکی...
تو شهر من!
بر تو یادگار روزهای خوب من، درود
که میروم
که خواهرم و مادرم
و ستاره ها
کنار تو
کنون در پناه تو
و  یادواره ات
هر زمان در کنار من
بر تو شهر خوب من،درود

نوشته شده در دوشنبه بیست و دوم شهریورماه سال 1389 ساعت 19:00 توسط چنار نظرات | |